woensdag 15 april 2015

Genieten...

Regelmatig komt er een klein jongetje bij ons over de vloer. Een heel bijzonder kind dat ons samen met hem laat genieten van de kleine dingen...
Wij beleven veel plezier met hem door een boekje te lezen, met hem naar de schapen te gaan, een filmpje te kijken...

...of een puzzeltje te maken...

De dierenpuzzels zijn favoriet. Hij benoemt de dieren of maakt het gebaar erbij...

Maar buiten met de hondjes spelen vindt hij het allerleukst.
Onze hondjes zijn dol op hem! Oké, toegegeven: dat komt deels omdat G. de bal steeds weggooit. Fiep brengt dan de bal meteen naar hem terug...
Binnenshuis zoekt Fiep G. veel op en gaat bij hem liggen.

G. vindt dat Sam de bal ook wel eens op mag halen...

Na afloop samen handjes wassen en voordat we er erg in hebben verdwijnt er een stuk mouw onder de kraan!
Kom je gauw weer een keertje?

maandag 6 april 2015

Avond Paaswandeling...

Vanavond besluiten DH en ik nog een mooie wandeling te gaan maken in de buurt... Natuurlijk gaan Fiep, Sam en Jet mee!










Onderweg horen we een fazant roepen, een reiger gaat op de wieken en de vogels zingen. Achter ons timmert een specht aan een nieuw onderkomen... Het oerbos is een prachtig gebied, waar omgevallen bomen blijven liggen en de natuur zelf opruimt. Tussen al die resten is een nieuw begin van de varens te zien die hier over een maand zullen gaan groeien...

In de omgeving worden de eerste paasvuren ontstoken...

En in de verte brandt het paasvuur van de Broekstreek!

zaterdag 4 april 2015

Het middenstuk klaar...

Het kost even moeite om de hele Jane Austen quilttop mooi op de foto te krijgen, maar met hulp van DS is het gelukt!
In de zomer van 2013 toen DH en DS samen in de Amerika vertoefden begon ik aan deze quilttop en nu is het middenstuk klaar. Ik ben blij en ook een klein beetje trots...

De top is te breed voor de leuning op de overloop... DH zorgt ervoor dat de stof niet naar beneden glijdt...

En ik heb al een bewonderaar!
Of... zou ze wachten op DH die boven mijn quilt vasthoudt?

Achteraan de wei over het landhek...


Het waait en er nadert een bui... Gauw weer naar binnen! Na één middenstuk, 232 gekleurde wybers, 276 kleine witte wybertjes, 484 schuine randstrookjes, 24 halve wybers en 22 halve lengte wybers is het tijd voor de rand!
En nu: schoonmaken, opruimen, de laatste boodschappen doen, huis gezellig maken!

vrijdag 3 april 2015

Rondje door de tuin...

In de tuin bloeien hier en daar groepjes maartse viooltjes! Heerlijk geurende bloemetjes waar ik zielsveel van houd...
Het gonst achter het huis van de bijen, ze hebben het voorjaar in het hoofd! Van de week was dat wel anders met de gierende wind om het huis en de striemende hagelbuien.

Waagt gij het uit te spruiten,
bloem van zacht fluweel.
Waagt gij uw knop te ontsluiten,
rondzien op uw steel.
Purperen hoofdje wagend
aan de gure lucht.
Voor geen hagel vlagen,
voor geen storm beducht.

Wie zou u niet minnen,
om uw gulle spoed.
Bloemenkoninginnen
missen uwe moed,
blijven diep gedoken,
in hun wintergraf.
Gij, voor hun ontloken,
wacht hen bloeiende af.
......

Mmmmmm, het is dat het niet zo lekker ligt en dat er niets van de viooltjes overblijft, maar wat zou ik heerlijk slapen met die geur in mijn neus en mijn hoofd tussen de bloemetjes...

Onder de nothofagus hebben ze een mooi beschut plekje...

Verderop bloeien maagdepalm, siberisch vergeet-mij-nietje en blauwe druifje. Niet alleen de namen zijn een mooie combinatie, maar ook de kleuren zijn fantastisch! Het indringende blauw van het vergeet-mij-nietje, het zachte lila-paarse van de maagdepalm en de mooie fiere blauwe trosjes van het blauwe druifje zorgen ieder jaar voor een prachtige rand tegen de voorkant van het huis...

Als ik naar binnen loop kom ik langs het raam van de keuken en daar staan ook viooltjes...

Hoe dramatisch kijken ze me vanaf het tafeltje aan... Ze lijken niet erg op de wilde, wat verlegen maartse viooltjes! Deze paarse kleurentooi in veel verschillende nuances trok mijn aandacht toen ik in het tuincentrum een hortensia wilde halen. En dus mochten ze mee...


maandag 30 maart 2015

De laatste loodjes...

...van de Jane Austen-top. Nou ja, dat klopt niet helemaal, want de rand moet ook nog voor een groot deel gemaakt worden. Maar de wybers, dat schiet mooi op! Het middendeel is bijna klaar...

Deze drie rijen bestaan nog uit losse lapjes. Ze liggen al kant en klaar geknipt en op volgorde klaar...

Dit is mijn trouwe metgezel, met de 'strijkbare' speldjes van Clover. Ik moet er altijd om lachen, alsof je de spelden gaat strijken. Tja, ik ben geen doorgewinterde quilter én geen doorgewinterde strijker, dus daar zal het wel in zitten, het zal er wel niet voor niets op staan ;-)
De spelden zijn een beetje flexibel en loeischerp, heel fijn, behalve als je erin blijft hangen of net onder je nagel steekt...auw!!

Voor de hoekjes op de rand heb ik dit lieve lapje gereserveerd... Het zal wel wegvallen in het grote geheel, maar dat zien we dan wel weer.

Hier is rij 5, klaar om aan het grote geheel te naaien...
Ja, ja, ik voel de vraag al opkomen, waar is rij 4?

Hier is rij 4, links op de  stoel, die is ook bijna zover... Ik ben er lekker mee aan de slag geweest het afgelopen weekeinde. Ik ga nu geen poging doen om de hele lap op de foto te zetten. Dat ga ik doen als de laatste rijen eraan zitten. Nog even geduld dus...

Tussen de bedrijven door is de tweede sok ook af gebreid. Alleen de tenen nog even aan elkaar mazen en dan kunnen ze weggebracht worden! Op naar het volgende paar...

woensdag 25 maart 2015

Sokkenparade...

Niets fijner aan je voeten dan heerlijke warme zelfgebreide sokken! Deze heeft mijn zusje Nelly gemaakt. Als ik haar zie heeft ze een paar sokken op de pen. Soms komt ze en kiepert ze nonchalant en achteloos haar tas leeg en krijgen DH, DS en ik sokken van haar. Zo lief!!
Met het schaamrood op de kaken moet ik bekennen dat we er al zo aan gewend zijn dat we het al bijna gewoon zijn gaan vinden, maar dat is het natuurlijk niet...
Dus lieve Nel, dan nog maar eens hier, kom maar met je gezicht bij het scherm: "Dikke kus, bedankt lieve zus!"

Deze prachtige narcissen kreeg ik van twee dames die ik in de afgelopen weken sokken leerde breien. Ja, je leest het goed: sokken breien kan ik best zelf, alleen doe ik het niet zo vaak. Ik doe het zo weinig, dat ik weer heel erg na moest denken en af en toe hulptroepen nodig had. En bij wie kom ik dan uit? Juist, bij Nelly! Daar gingen de appjes over en weer en ik mocht haar duidelijke handleiding voor het breien van sokken ook nog gebruiken. Klasse!
Deze mooie schaal is dus eigenlijk voor jou, Nelly!

Nu heb ik het weer helemaal in de vingers... Na verschillende keren voor- en achteruit breien begon ik zondagavond met deze sok voor het goede doel. Het enige minpuntje is de niet zo lange boord...

Intussen staat sok twee al op de pen. Ik probeer op lege momenten de sok op te pakken en zo in korte tijd een paar af te hebben en nog een paar te breien en af te leveren.

De afgelopen maanden is er hier in huis stevig opgeruimd. Alles ging door mijn handen, waaronder nog al wat UFO's op handwerkgebied, zoals ook dit halve paar... Binnenkort wellicht ook een setje?

En deze lonely boord! Ik hoop, dat ik nooit meer vergeet hoe ik een sok moet breien, als ik deze sokken af heb.
Door het sokken breien moet ik denken aan zo'n dertig jaar geleden toen ik in een kinderhuis werkte en de klusjesman - in mijn ogen al hoogbejaard - eens over zijn strandvakanties in het warme zuiden verhaalde. Ik kon helemaal niet geloven dat de beste man met zijn gezin strandvakanties hield, laat staan dat hij een zwembroek bezat...
Voor de grap wedde ik met hem voor een paar zelfgebreide sokken dat hij geen zwembroek had. Het werd zomer, ik was het hele voorval vergeten, toen er 's morgens om zeven uur aangebeld werd bij het kinderhuis, waar ik vroege dienst had. En wie stond daar in zijn zwembroek, de kleren keurig achterop zijn fiets geknoopt? Anton de klusjesman! Ik kwam niet meer bij...
Ik breide twee paar sokken voor hem en gaf die met een gedicht tijdens pakjesavond dat jaar. Een bijzondere herinnering aan een mooie tijd!

Terug naar het nu en de mooie bloemen en mijn sokkenprojecten... Ik ga geen termijn stellen, maar af zullen ze dit jaar!

dinsdag 24 maart 2015

De morgenstond...

Het belooft een prachtige dag te worden! De wei is bevroren als DH zijn rondje maakt om de schapen te controleren. Hee, daar staat een schaap apart en wat steekt daar onder uit?

Heel rustig benadert DH het schaap. Het is een enter, een schaap van een jaar oud en dus een prille moeder. Door al het nieuwe kan ze wild en onbeheerst reageren...

Kijk eens wat een mooi donker lammetje... Een enter krijgt zelden een tweeling en dat is maar goed ook, nu kan ze alle aandacht aan haar enige lam geven.

Het lammetje staat heel wiebelig op de pootjes...

Deze dames gaan nog bevallen en kijken van een afstandje toe...

Het is het begin van een prachtige dag!

Intussen wordt het steeds helderder... Omdat het lammetje erg wiebelig is heeft DH moeder en kind op stal gezet. Zo kunnen ze aan elkaar wennen, ligt het lammetje lekker in het stro en kan de moeder-kind relatie goed op gang komen. Hopelijk gaat het lammetje gauw drinken. Die eerste biest is zo belangrijk en geeft enorm veel energie!
Straks es even kijken hoe het gaat... ik houd je op de hoogte!

Update:
In de stal probeert DH het lammetje - een jochie - bij de moeder te laten drinken. Na enige moeite - veel gesmak maar weinig echt naar binnen krijgen - lukt het gelukkig dan toch...

Moeder en zoon maken het goed!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...